liana 的个人资料LIANA'S SPACE照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
8月30日 ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ..Είμαι εδώ
και ανέχομαι να αντέχω αυτούς που προσβάλλουν με τις τύψεις τους τα όνειρά μου και μετακυλύουν την προσωπική τους ευθύνη στις πλάτες μου.. Τα συγχαρητήρια μου..τα αξίζετε..
Η λάσπη όμως πάντα κάθεται εκεί
που υπάρχει η βρωμιά..
.............. 8月17日 ΕΤΣΙ..ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΛΟΓΟ
Κοίταξα τον ουρανό απόψε. Είδα τα σύννεφα και ανέβηκα εκεί ψηλά.. Μαζί τους. Νύχτωσε στα μάτια μου....στα μάτια σου.. Κι ήρθαν οι στιγμές που νιώθω τόσο αδύναμη και μόνη.. Και ήθελα να σου μιλήσω.. Όπως τώρα.. Αλλά θα σιωπήσω και πάλι.. Αφήνω ένα χαιρετισμό .. Και ένα χάδι στην καρδιά σου .. Έτσι για κάποιο.. χωρίς ιδιαίτερο .. λόγο! 8月12日 ΛΟΙΠΟΝ..ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009 σημερα..
Λοιπον...
περασαν χρονια απο τοτε... οχι και τοσα πολλα..βασικα ουτε χρονια..μηνες...γεματοι απο πολλα γεγονοτα... ευχαριστα και δυσαρεστα... οι δυο τους ανταλλαξαν πολυ βαριες κουβεντες...φωναξαν, εβρισαν, πονεσαν, χωρισαν, αγαπηθηκαν... η ζωη αληθεια ειναι πως δεν τους χαριστηκε μεχρι τωρα... μερα την μερα απο την πολυ αρχη της σχεσης τους τους εδειξε το σκληρο της προσωπο... μερα την μερα κερδιζαν μονοι τους...μονο μονοι τους...με την αγαπη που ειχαν... οχι καθολου δεν τους χαριστηκε σαν καποιος καπου να δοκιμαζε τις αντοχες της αγαπης... σαν καποιος να τους κοροιδευε που αγαπιοντουσταν και τους εφερνε στα ορια να χωρισουν... καθε φορα και πιο σκληρα...καθε φορα μεχρι και σημερα... Λοιπον... εκεινος και εκεινη ειναι ακομα μαζι...(...;;;;...) -μ'αγαπας...; -σ'αγαπαω κοριτσακι μου... -ποσο...; -μεχρι το πιο μακρινο πλανητη..... -και ποιος ειναι αυτος...; - ο Κρονος... λοιπον... ξερω πως η ζωη δεν μας χαριστηκε πουθενα... ξερω πως δεν μας χαριζεται ακομα... ξερω πως κερδιζουμε μερα την μερα με πολυ κοπο... ξερω πως φευγω στα μερη μου, στα ονειρα μου, στα δικα μου απομερα λημερια της ψυχης... ξερω πως δεν αφηνω πολλα παραθυρα ανοιχτα πολλες φορες να με βρεις... ουτε ιχνη αφηνω... ξερω πως ποναω αβασταχτα συχνα και το νιωθεις... ξερω πως κλαιω στα κρυφα για ολα και με ακους... ξερω πως κλεινομαι στο καβουκι μου και γλυφω πληγες και βγαζω νυχια στο χερι σου που πλησιαζει να με χαιδεψει... ξερω ομως πως μετα απο λιγο ερχομαι και τριβομαι στην αγκαλια σου... ξερω πως ρωταω μ'αγαπας...; ξερω πως σε φτανω στα ορια σου πολλες φορες...και μετα τα ξεπερναω κιολας... ξερω πως ειμαι δυσκολη...ξερω πως ειμαι περιεργη...ξερω πως ειμαι ασυνηθιστη... ξερω πως σιγα σιγα τα εμαθες τα πιο πολλα... ξερω πως καποια δεν θα τα μαθεις ποτε... λοιπον εχω αυτα τα στραβα και αλλα τοσα... αλλα εχω θαρρω και μερικα καλα... να ας πουμε σ'αγαπω τοσο... τοσο που ευχομαι να αντεχω καθε πληγη σου... να αιμοραγω εγω αντι για σενα... πριν σε πληγωσω να πληγωθω χιλιες φορες εγω... να ας πουμε οτι σ'αγαπω τοσο βαθια... λοιπον... εχεις και εσυ πολλα στραβα αλλα αυτο το παραμυθακι ειναι δωρο... και τα δωρα τα στολιζουμε με ομορφες κορδελιτσες... και τα δινουμε με το πιο γλυκο μας χαμογελο... ετσι εδω δεν θα πω τιποτα απο ολα τα ασχημα... σημερα βλεπω τα καλα... πολλες φορες βλεπω μονο τα καλα... κανω μια αναδρομη πισω και θυμαμαι γιατι... γιατι ειμαι σημερα εδω...γιατι παρολα τα οσα ειμαι εδω...και εισαι εδω... για ενα βλεμμα...μια στιγμη που τα αλλαζει ολα... για ενα χερι μεσα στη νυχτα που με χαιδευει και μια φωνη που λεει "ολα θα πανε καλα" "ειμαι εδω...θα ειμαι εδω διπλα σου"... λοιπον... ενα παραμυθι δωρο για σενα... για ολα που περασαν και για οσα ερθουν...κι αν εισαι μακρια..ξερω πως εισαι ταυτοχρονα κι εδω ναι μονο ενα...μονο που ειναι γεματο...για ολες εκεινες τις φορες που εψαχνα στα σκοταδια και εβρισκα το χερι σου εκει.... σ'αγαπω... το ποσο δεν το ξερω...ειναι κατι σαν τον Κρονο που λες εσυ... δεν εχει μετρο... Χρονια μας Πολλα αγάπη μου.. λοιπον... γιατι παρολο που η ζωη δεν μας χαριζεται... καποτε...καπου...μια νυχτα σου ειπα πως εισαι "εκεινος" και μου απαντησες πως ειμαι "εκεινη"...  8月8日 ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ..
Καμία αλήθεια δεν θα πω και απόψε...μόνο ένα ακόμα παραμύθι... Για την δύναμη που δείχνεις χωρίς αυτή να υπάρχει… για όλες τις υπέροχες μέρες..νύχτες που πέρασαν μαζί σου και που έμοιαζαν μια ολόκληρη ζωή.. για ……χμμμ..
Καληνύχτα.. 8月4日 ΣΑΝ ΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΣΚΑΚΙ..Σάν μιά παρτίδα σκάκι..
![[Ferdinand+and+Miranda+Playing+Chess+1871.jpg]](http://3.bp.blogspot.com/_R_MbpjsxzUI/SEcApN6B9-I/AAAAAAAAAOw/g-5QxeSgXy4/s1600/Ferdinand%2Band%2BMiranda%2BPlaying%2BChess%2B1871.jpg) Καθίσαμε απέναντι..
Τα δικά μου πιόνια ήταν σύννεφα.
Τα δικά σου σίδερο και αίμα. Εσύ είχες τα μαύρα. Σκληροί, γυαλιστεροί οι πύργοι σου επιτέθηκαν με ορμή ενώ η βασίλισσά μου ξεντυνόταν στο σκοτάδι. Ήσουν καλός αντίπαλος,
προέβλεπες κάθε μου κίνηση πριν καλά καλά ακόμα την σκεφτώ, κι εγώ παρ' όλα αυτά την έκανα, με την ήρεμη εγκατάλειψη αυτού που βαδίζει στο χαμό του. Ίσως τελικά να με γοήτευε
το πόσο γρήγορα εξόντωσες τους στρατιώτες μου, τους αξιωματικούς, τους πύργους, τα οχυρά, τις γέφυρες, τον βασιλιά τον ίδιο πόσο εύκολα διαπέρασες, εισχώρησες και άλωσες βασίλεια ολόκληρα αρχαίας σιωπής και πως τελικά αιχμαλώτισες εκείνη τη μικρή βασίλισσα από νεραϊδοκλωστή που τόσο της άρεσε να διαφεύγει με πειρατικά καράβια στις χώρες του ποτέ. Ναι, ομολογώ ότι γνώριζα από πριν πως θα νικήσεις.
Άλλωστε, γι' αυτό έπαιξα μαζί σου. Γιατί, έστω και μια φορά, μες στη ζωή, "...αξίζει κανείς να παίξει για να χάσει....κι εγώ το ήξερα.." |
|
|
