liana 的个人资料LIANA'S SPACE照片日志列表更多 工具 帮助

日志


5月30日

PLAY THE SONG..

Τα τραγούδια είναι ύπουλα. Δεν το θέλουν, δεν το ξέρουν, δεν το κάνουν εσκεμμένα... Αλλά είναι. Έρχονται και σε χτυπάνε στην πιο δύσκολη στιγμή σου. Είσαι ευάλωτος κι αυτά βρίσκουν χώρο να σε βασανίσουν.  Έχεις να διαχειριστείς το μέσα σου. Έχεις να βολέψεις τις αποφάσεις σου. Πας να βάλεις την ζωή σου στην τάξη που επέλεξες και πατάς το play ανυποψίαστος. Είναι το ίδιο τραγούδι που σιγοτραγούδαγες μέχρι χθες, μόνο που τώρα σημαίνει άλλα." Αγαπησέ με κι αρχίζει ο κόσμος εδώ...Όσο η γη θα γυρίζει τόσο εδώ θα γυρνώ.."

  

Μπορούν να σε πονέσουν. Δεν ζητούν και δεν παίρνουν καμιά ευθύνη. Σφυρίζουν αδιάφορα. Κάνουν ότι δεν ξέρουν πόσο σε σμπαράλιασαν. Ότι σε έκαναν κομμάτια πάλι. Τα τραγούδια είναι φίλοι. Δεν το θέλουν. Δεν το επιδιώκουν. Αλλά είναι. Είναι ζωή. Μπορεί η καινούρια σου ζωή. Μπορεί η ζωή που επέλεξες...η παλιά, η ίδια, από άλλη οπτική γωνία." Μη μ' ονειρευτείς...μη ρωτάς αν ζώ...να μη μ΄ αγαπας αν δεν είσαι εδώ.." 

  

Ότι ζεις.. και δεν μπορείς να το χωρέσεις σε λέξεις γιατί δεν μπορείς να σταθείς απέναντί του, κάποιος το παίρνει και το κάνει μια φράση. Μια φράση που χωράει όλο το συναίσθημα και την ποιότητά του. Κάνουν ό,τι κάνουν δεκαετίες τώρα. Παίρνουν τις στιγμές σου και τους φοράνε το ηχητικό τους background. Δεν στις κλέβουν,  στις ομορφαίνουν. Όταν τις ανασύρεις τραβάς από την δισκοθήκη σου και την μουσική τους επένδυση μαζί. Μπορεί ένα τραγούδι να χωρέσει εικόνες, μυρωδιές, αγκαλιές, ζωή." Ποια μέρα θες να δω...ποια θάλασσα να πιω..ποιον ήλιο αν δεν κοιτάζω εσένα.."

  

Παίζω με τραγούδια από πιτσιρίκι. Πολλά χρόνια μετά, κατάλαβα ότι κι αυτά παίζουν μαζί μου. Αν νομίζεις ότι τα χρησιμοποιείς, την έχεις πατήσει. Σε κάνουν ό,τι θέλουν. Απλά περιμένουν την κατάλληλη στιγμή. Να παίξουν μαζί σου. Να σε τσακίσουν. Να σε στηρίξουν. Να σε κάνουν κομμάτια." Δεν ξέρω που ν'αρχίσω..κι εσύ ως που θα φτάσεις...κράτα την επαφή μας..κι εγώ τις αποστάσεις.."  Για όσες φορές πάτησα το play και υπήρξαν θύματα θα μπορούσα να ζητήσω συγνώμη. Αλλά μάλλον το έκανα επίτηδες. Γιατί κι οι άνθρωποι είναι τόσο φίλοι, όσο και ύπουλοι. Και θα έκαναν ό,τι και τα τραγούδια. Εν γνώσει τους όμως.

  

5月21日

ΜΙΑ ΦΟΡΑ...ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ..

   
 
Μια φορά ήταν ο ουρανός...
Κι έναν καιρό η θάλασσα...
Μια φορά ήταν
Ο ουρανός
Κι έναν καιρό η θάλασσα.
Ήταν η θάλασσα και ο ουρανός.
Μια φορά κι έναν καιρό.

Μια φορά και έναν καιρό ο ουρανός τύλιξε τη θάλασσα και εκείνη γαλήνεψε και έγινε ο μεγαλύτερος καθρέφτης του κόσμου.

Πάνω της αυτός ανέπνεε αλμύρα.
Κάτω του αυτή έπαιρνε από το χρώμα του.

Κάθε ξημέρωμα θα στάζω πάνω σου μισοδαγκωμένες αλμυρές σταγόνες που χωράνε μέσα τους όλη την άβυσσο του βυθού σου και όλο το χάος του ουρανού μου.

Μια φορά ερωτεύτηκαν κι έναν καιρό, κοντά στο δείλι θα ήταν θαρρώ, ο ουρανός άφησε από τα σπλάχνα του έναν μεγάλο πορτοκαλί δίσκο.

Έμοιαζε με ψυχή που το έσκασε από την μοναξιά του πιο σμαραγδένιου μου γαλαξία και έτρεξε να χωθεί στην καρδιά σου που έμοιαζε με εκείνη την ανατολή που μπροστά μου ξημέρωνε και πίσω μου νύχτωνε. Ας είναι πορτοκαλί η νύχτα μου απόψε.

Γλίστρησε αυτός στο αλμυρό υπογάστριο της θάλασσας και το άλλο πρωί εκείνη του χάρισε έναν άλλο δίσκο που έμοιαζε πολύ στα χρώματα με τον δικό του. Τον φόρεσε τότε, κορώνα από χρυσαφί στο κεφάλι του, ο ουρανός και αποφάσισε πως ήρθε ο καιρός που μια φορά αυτός και εκείνη θα το κάνανε για πάντα αυτό.

Μια φορά και έναν καιρό.
 

Sunset.jpg Sunset image by pkerr4259

Έρωτας ήταν. Είχε ήχους... Χρώματα είχε... Σχήματα πολλά... Μυρωδιές πρωτόγνωρες και μικρές κραυγές που θύμιζαν κραυγές γλάρων.

Ήχους αθόρυβων εκρήξεων... Χρώματα.. ουράνια τόξα που μαζεύω από κάθε άκρη μου και φτιάχνω φουλάρι να το μπερδέψεις στο λαιμό σου. Σχήματα αλλόκοτα, σκαλισμένα στο σχήμα σου που κάθε μέρα βουλιάζω πιο πολύ μέσα του. Μυρωδιές που τις παίρνει ο άνεμος και χώνονται μέσα στα ρουθούνια μου καθώς η νύχτα μου έρχεται και η αφηρημένη σελήνη περπατάει χαμογελαστή στις γειτονιές μου και σέρνει πίσω της το πιο λευκό μου μυστικό. Κραυγές που θύμιζαν κραυγές δικές σου την ώρα που απλωνόμουν πάνω σου και σ έβαφα στις αποχρώσεις μου.

Κάθε δείλι έσταζε μέσα της κομμάτι από την ψυχή του κάθε χάραμα φύσαγε αυτή πνοή από τον μέσα της βυθό. Και όλο γεννιόντουσαν αστέρια πάνω του και αστερίες μέσα της. Και όλο πύκνωναν σαν αποσιωπητικά τα σύννεφα και οι μαύρες συστάδες από τα φύκια.

Ηλιόλουστα ραγισμένα αστέρια που πέφτουν αθόρυβα πάνω σου και βουτάνε στα μαύρα σου νερά ψάχνοντας για τα χρωματιστά κομμάτια σου που δίνουν άλλη όψη στα ηλιοβασιλέματα και στις ανατολές μου.

Και όλο γεννιόντουσαν θαύματα πάνω του μια φορά και μέσα της έναν καιρό.
Κι έτσι και γω αποφάσισα λίγο πριν σε γνωρίσω... γιατί πάντα ήξερα πως θα έρθεις να με βρεις,να σε αγαπήσω όπως ο ουρανός την θάλασσα.

Όπως η θάλασσα τα κρυφά της ναυάγια.

5月20日

ΨΗΦΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΜΑ

     Καιρός για blogπαιχνιδάκια πάλι...Μετά από πρόσκληση της φίλης Lady of Avalon  σε παιχνίδι δικής της έμπνευσης.. είμαι εδώ για να σας αποκαλύψω  οκτώ αγαπημένα προσωπικά αντικείμενα..

      Αποκάλυψη τώρα...........!!!!!

 

1) ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ...

 

100_1942.jpg picture by liana-liana_album

 

Δεν είναι ένα...δεν είναι δύο...δεν είναι τρία...είναι πολλά τα αγαπημένα μου αλλά...με αυτά έχω κόλλημα τελευταία!

 

2) ΤΟ ΦΕΤΙΧ ΜΟΥ....

 

100_1955.jpg picture by liana-liana_album

 

Οι τσάντες...μεγάλη τρέλλα...όσο πιο ιταλικές είναι, τόσο το  καλύτερο..!!!

 

3) Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΜΟΥ...

 

100_19582.jpg picture by liana-liana_album

 

Η μπανιέρα μου...στιγμές απόλυτης χαλάρωσης...

 

4) Η ΕΜΜΟΝΗ ΜΟΥ...

 

100_1957.jpg picture by liana-liana_album

 

Εμμονή..πάθος..ψώνιο...οι κολώνιες,  τα bolylotion  και όλα τα συναφή..

 

5) ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΜΟΥ...

100_1944.jpg picture by liana-liana_album

 

Μαύρο αλλά τυχερό.....

 

 

 

6) ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ.....

 

100_1952.jpg picture by liana-liana_album

 

Συγχωρήστε με για τη μεγάλη φωτό...πάντως αυτό είναι το κινητό μου!

 

 

7) Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΚΟΥΠΑ.....

 

 

 

100_1961.jpg picture by liana-liana_album

 

Δεν είναι γλύκα..? Δώστε προσοχή στο αναγραφόμενο μέρος...

 

 

8) Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ....

 

100_1964-Copy.jpg picture by liana-liana_album

 

Είναι το καθιστικό μου...που περνώ τις περισσότερες ώρες...αγκαλιά με το laptop και με την αγαπημένη μου μουσική..ενίοτε βλέπω και τηλεόραση..

 

Αυτάααααααααααααααααααααα.....Αποκαλυφθήκαμε εντελώς..μην απομυθοποιηθούμε κιόλας!

 

Πρόσκληση συμμετοχής στο  παιχνίδι, δίνω στους:   CHRISTINE, SGR ,  LADY  ALLIENSO, VIVIAN, ALEX , DIRECTION SKY, ANIMA.

5月19日

ΑΝΤΙΔΟΤΟ

 

Όταν τύχει και κάτι με χαλάσει, όπως συμβαίνει ακόμη και σε μένα με τον συνήθως, και κατά τα άλλα, ατσάλινο οργανισμό και την υπομονή ταλαιπωρημένου γαϊδάρου, χρειάζομαι επειγόντως το αντίδοτό μου. Ας πούμε πως σημασία δεν έχει τι μας χάλασε, αλλά τι θα μας στρώσει, και μάλιστα άμεσα κι αποτελεσματικά.

Μπορεί να είναι ένα αθώο- πονηρό βλεμματάκι (εσένα λέω- που έχει πάντα στάνταρ αποτελεσματικότητα, αλλά αυτή τη στιγμή δε γίνεται). Ή μια τόση δα χουφτίτσα μπλογκς - περνάς, διαβάζεις, ουφφ όλα καλά και σήμερις. Ή ένα μέιλ από φιλαράκι που σου υπενθυμίζει, μέσα σε λίγες μόνο γραμμές, την ουσία της ουσίας. Ή ένα ζεστό μήνυμα από μακρινό τζιέρι, αντί χαμομηλιού. Και φυσικά:

Μουσική....μουσική! Επειγόντως! Τώρα!!

Όταν λοιπόν το μπαγιάτικο θαλασσινό δεν σε χαλάει πιο γρήγορα ή πιο βαριά απ' το ντεμέκ θαλασσινό, όταν στις κάθε δέκα λέξεις οι οχτώ - επιεικώς - είναι ψεύτικες, όταν όλοι γυρνάνε προς τα εκεί ενώ εσύ κοιτάς ανάποδα, τότε το χρωστάς στην υγεία σου να ψαχουλέψεις για κάποιο τραγούδι, λίγες εικόνες, ένα στίχο, που θα σου προκαλέσουν έναν ακαριαίο - πλην όμως ανακουφιστικό - συνειρμό.

   KWAN - TAINTED LOVE  

5月6日

ΓΙΑ ΣΕΝΑ

passion-34.jpg sent picture by dolphingirl2000
Τώρα χαμογελώ...
Με σένα που δεν με σκιάζεις...
Με σένα που δεν με προσπερνάς...
Με σένα  που δίνεσαι...
Τώρα η ζωή αναπτύσσεται...
Γεννά επιθυμίες διάφανες...
Απογειώνομαι κατακόρυφα...
Μην κοιτάς δεν φτάνεις...
Χαράζω ορίζοντες...
Διεκδικώ πορείες...
Διαμελίζω σκοτάδια...
Η ψυχή ελεύθερη...
Περήφανος αετός...
Με τα ωραιότερα φτερά...
Αυτά που ξαναγεννήθηκαν...
Μα κι όταν πλησιάζω το χώμα...
Διασχίζω κοιλάδες με γάργαρα νερά...
Καλπάζω σαν" ατι" που ατενίζει τον άνεμο...
Τα πόδια δεν πατούν...
Μα πετούν...
Τώρα με αγαπώ...
Τώρα χαμογελώ... 
Για σενα...
 
5月5日

Σ' ΑΓΑΠΩ

Επειδή το Α και το Ω αυτών που θέλω να σου πω

σε μια λέξη είναι κλεισμένα...

κι επειδή αυτή τη λέξη την αγέννητη που θέλω να σου γράψω

ακόμη δεν την βρήκα...

ταξιδεύω ξανά σ' εκείνες... τις πρώτες λέξεις

που πάντα θ' ανασαίνει η ψυχή μου

 

Σ'αγαπάω...

στην αγέραστη ομορφιά των λέξεων...


στο ρεμβασμό της θάλασσας...


στο στοχασμό του ανέμου...


σε ήχους μυστικούς...


στη νοτισμένη αγρύπνια της ανοιξης
 


στις ρωγμές που άφησε στην ψυχή σου ο χρόνος...


στο μέτρημα του πόνου σου...


στην συλλογή των πληγών σου...


στης απουσίας το κοφτερό λεπίδι...


σε γράμματα κλειστά,ανεπίδοτα...


στην ανεξόφλητη οφειλή στην αμεριμνησία της νιότης...


στην άγια γνώση του έρωτα...


σ'έναν ανασασμό από το μελτέμι της αυγής...


σε μια σταλαγματιά ιδρώτα αγάπης...


στους αφύλαχτους ουρανούς μου...

4月9日

ΓΛΥΚΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ...

 
 
ΣΟΚΟΛΑΤΕΣ ΜΙΑΜ....ΜΙΑΜ.....
 
Γεια σας και παλι!
Με επιασαν οι υπογλυκαιμιες μου και τρωγοντας σοκολατες,θεωρησα απαραιτητο να σας πω οτι δεν ειναι κακο να τρωμε σοκολατες....αντιθετως θα ελεγα ειναι απολυτως υγιεινο(σε λογικες ποσοτητες).
Εκτος απο το οτι η σοκολατα περιεχει καποιες ουσιες και στοιχεια που κανουν καλο στην ψυχολογια μας εχουν γινει και ερευνες που αποδεικνυουν την πολυ ευεργετικη επιδραση της σοκολατας και στην υγεια μας.
Συγκεκριμενα, Ιταλοι επιστημονες διεξηγαγαν ερευνα κατα την οποια εδιναν καθημερινα 100 γρ μαυρης σοκολατας σε 15 νεους. Μετα απο 15 ημερες, η πιεση του αιματος των νεων ειχε μειωθει και ο μεταβολισμος τους ειχε βελτιωθει!
Οταν μετα απο τις πρωτες 15 ημερες οι επιστημονες αντικατεστησαν τη μαυρη σοκολατα με λευκη και την εδιναν καθημερινα στους νεους, δεν παρατηρηθηκε καμμια αλλαγη.
Θαυμα η πραγματικοτητα?
Η ευεργετικη δραση της μαυρης σοκολατας εξηγειται ως εξης:
Το κακαο απο το οποιο κατασκευαζεται η σοκολατα περιεχει μεταξυ αλλων καποιες ουσιες που ονομαζονται φλαβονοειδεις και που βρισκονται σε πολυ μεγαλυτερη ποσοτητα στη μαυρη σοκολατα.Οι ουσιες αυτες εχουν ισχυρη αντιοξειδωτικη δραση αφου αυξανουν την παραγωγη νιτρικου οξειδιου στο σωμα. Το νιτρικο οξειδιο με τη σειρα του επιδρα ευεργετικα στο κυκλοφορικο συστημα αφου εμποδιζει την στενωση των αρτηριων και μειωνει ετσι την πιεση του αιματος.Παραλληλα, το νιτρικο οξειδιο
επιδρα και στα κυτταρα του σωματος,ωστε αυτα να ειναι πιο ευαισθητα στην ινσουλινη(μιας ορμονης που παραγεται απο το παγκρεας), η οποια τα κανει ν' απορροφησουν πιο ευκολα την γλυκοζη.
Οσο πιο ευκολα απορροφησουν τα κυτταρα μας τη γλυκοζη, τοσο πιο καλος λεμε πως ειναι ο μεταβολισμος μας,
δηλαδη η παραγωγη ενεργειας του σωματος μας απο τις θρεπτικες ουσιες που του προσφερουμε.
Γυρω απο τη σοκολατα υπαρχουν πολλες θεωριες, μυθοι και πραγματικοτητες....
Σιγουρα θα εχετε ακουσει για την παραξενη ιδιοτητα που εχει η σοκολατα να δημιουργει ακμη(σπυρακια),γιατι παραξενη?  Γιατι απλως λεγεται και δεν εχει αποδειχτει ποτε επιστημονικα! Η σοκολατα μας κανει χοντρους!
Ε λοιπον λαθος! Η σοκολατα ναι μεν περιεχει πολλα λιπαρα και θερμιδες( 500 περιπου ανα 100 γρ.) αλλα δεν ειναι αυτη που μας κανει χοντρους. Η σοκολατα ανετα μπορει να ειναι μερος μιας σωστης διατροφης, αν εμεις τρωμε μικρες ποσοτητες και μειωσουμε τα υπολοιπα λιπαρα στο διαιτολογιο μας που πιθανον να ειναι και πιο επικινδυνα για την υγεια μας σε σχεση με τη σοκολατα! Απ' τα πιο πανω προκυπτει οτι η σοκολατα και συγκεκριμενα η μαυρη, εχει πιο πολλες ευεργετικες ιδιοτητες παρα κακο μας κανει, βεβαια παν μετρον αριστον σε ολα....Φιλια... προς το παρον ....με γευση σοκολατας!!!
 
 

ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ???

Καλημερα φιλοι μου,σας παραθετω το πιο κατω κειμενο που μου εστειλε ενας φιλος.Τα συμπερασματα δικα σας...                                                                                                                25 λόγοι για να χαίρεσαι που είσαι γυναίκα!!!

 1. Οι γυναίκες ζουν περισσότερα χρόνια από ότι οι άνδρες.
2. Οι γυναίκες μπορούν να κάνουν πάνω από μια δραστηριότητα ταυτόχρονα (πληκτρολόγηση με τυφλό σύστημα και παράλληλα τηλεφώνημα με την κολλητή για να αναλύσουν το πάρτυ του Σαββάτου).
3. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, (π.χ. σε κάποιο ναυάγιο), πρώτα βγαίνουν οι γυναίκες και τα παιδιά.
4. Οι γυναίκες μπορούν κα κρύψουν τις ατέλειές τους με κονσίλερ.
5. Οι γυναίκες ωριμάζουν πιο γρήγορα από τους άντρες (μερικοί άντρες δεν ωριμάζουν ποτέ!)
6. Μερικές φορές η λύση στα προβλήματά μας είναι τόσο εύκολη και οικονομική: ΣΟΚΟΛΑΤΑ.
7. Οι γυναίκες, με τη γοητεία τους, μπορούν να γλιτώσουν ακόμη και κλήσεις της Τροχαίας.
8 . Οι γυναίκες δεν έχουν να ανησυχούν μήπως ...τραυματιστούν ανεβάζοντας το φερμουάρ του τζιν τους!
9 . Η γυναίκα είναι πιο ανθεκτική στον πόνο.
10. Όταν μία γυναίκα κλαίει, είναι ευαίσθητη. Όταν ένας άντρας κλαίει είναι αδύναμος.
11. Οι γυναίκες χρησιμοποιούν και τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια.
12. Οι γυναίκες ξέρουν ποια είναι τα παιδιά τους. Δεν χρειάζονται τεστ DNA!
13. Είναι cool  να είσαι το κορίτσι του μπαμπά! Είναι ξενέρωτο να είσαι το αγόρι της μαμάς ....
14. Οι γυναίκες δεν χρειάζεται να νιώθουν κοντές. Υπάρχουν πάντα τα πανύψηλα τακούνια και οι πλατφόρμες.
15. Οι γυναίκες μπορούν να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο «μονόφρυδος», απλά χρησιμοποιώντας το τσιμπιδάκι των φρυδιών. Αν ένας άντρας βγάλει το φρύδι του, θα του βγει και ...το όνομα!
16. Οι γυναίκες μεθάνε πιο γρήγορα (και άρα πιο οικονομικά) από τους άντρες.
17. Οι γυναίκες φτάνουν πιο γρήγορα στον προορισμό τους. Οι άντρες ντρέπονται να ρωτήσουν.
18. Οι γυναίκες δεν πρέπει να πάνε στρατό.
19. Ladies' nights. Έχετε ακούσει ποτέ για Mens' nights;
20. Οι γυναίκες ντύνονται νύφες! Oι άντρες απλά φορούν κοστούμι ...
21. Οι γυναίκες δεν θα αναρωτηθούν ποτέ αν ο σύντροφός τους προσποιήθηκε οργασμό!
22. Οι γυναίκες μπορούν να επικαλούνται τους εξής λόγους για να τρώνε ό,τι θέλουν: προεμμηνορυσιακό σύνδρομο, περίοδος, ωορρηξία. Για τις υπόλοιπες μέρες μπορούν να ισχυρίζονται ότι τρώνε σαν σπουργίτια!
23. Οι γυναίκες γίνονται μητέρες.
24. Οι γυναίκες δεν έχουν τρίχες στην πλάτη.
25. Οι γυναίκες δεν ενοχλούνται όταν ο σύντροφός τους βγάζει παραπάνω λεφτά (το αντίθετο θα λέγαμε)


4月7日

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ....ΕΜΕΝΑ ( ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ SGR )

 

  click to comment

1. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ...

Να ξυπνας στο πλευρο του ανθρωπου που αγαπας και σ' αγαπα πραγματικα γι' αυτο που εισαι...

2. ΤΙ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΣΤΕ ΤΟ ΠΡΩΙ?

Ο ηλιος που μπαινει στο δωματιο μου και η αναγκη να ξυπνησω για να προλαβω τις υποχρεωσεις μου.

3. Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΞΕΣΠΑΣΑΤΕ ΣΕ ΓΕΛΙΑ?

Την Πρωταπριλια που μου εκαναν τη μεγαλυτερη φαρσα που μου εχει γινει ποτε!!!

4. ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΓΝΩΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ...

Η τελειομανια.

5. ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ...

Η ανυπομονησια.

6. ΣΕ ΠΟΙΑ ΛΑΘΗ ΔΕΙΧΝΕΤΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑ?

Στα μη επαναλαμβανομενα.

7. ΜΕ ΠΟΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΑΥΤΙΖΕΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ?

Απολυτως με μενα!!!

8. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΣΑΣ ΣΗΜΕΡΑ?

Υπαρχουν σημερα?

9. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΑΣ ΤΑΞΙΔΙ?

Το Παρισι μεχρι στιγμης..

10. ΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΣΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ?

Σιμον ντε Μποβουαρ, Μιλαν Κουντερα

11. Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΣΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ?

Λεοναρντο ντα Βιντσι, Δομηνικος Θεοτοκοπουλος

12. ΠΟΙΑ ΑΡΕΤΗ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ Σ'  ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ?

Την ειλικρινεια και απαραιτητα το χιουμορ

13. ...ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ?

Την διαυγεια πνευματος

14. Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΣΑΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ?

Βαγγελης Παπαθανασιου

15. ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕΤΑΝΙΩΝΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ?

Δεν μετανιωνω ποτε για τιποτε..πιστευω οτι μεσα απο τα λαθη μας γινομαστε καλυτεροι

16. ΤΙ ΑΠΕΧΘΑΝΕΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠ' ΟΛΑ?

Την υποκρισια

17. Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΟΒΟΣ ΣΑΣ?

Οι αρρωστιες

18. ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΤΕ, ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΑΣ ΑΣΧΟΛΙΑ?

Το διαβασμα ακουγωντας μουσικη

19. ΣΕ ΠΟΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΨΕΜΜΑΤΑ ?

Οταν η αληθεια θα ειναι πολυ πιο επωδυνη απο το ψεμα

20. ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΤΟ ΣΑΣ?

Οτι δεν σε σκοτωνει σε κανει πιο δυνατο...

21. ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑΤΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ?

Χωρις πονο

22. ΑΝ ΣΥΝΑΝΤΟΥΣΑΤΕ ΤΟ ΘΕΟ ΤΙ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΙ?

Οτι υπηρξα καλος ανθρωπος

23. ΠΟΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΦΥΡΙΖΕΤΕ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΜΠΑΝΙΟ?

Το τελευταιο που ειχα ακουσει

24. ΠΟΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΗΜΑΔΕΨΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ?

Η αβασταχτη ελαφροτητα του ειναι .. βεβαια δεν μου τη σημαδεψε!!

25. Η ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΣΗΜΑΔΕΨΕ?

Οσα παιρνει ο ανεμος

26. ΣΕ ΠΟΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ?

Συνεπαρμενη  λογω ανοιξης..

27. ΔΙΑΛΕΞΤΕ ΠΕΝΤΕ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ.

1) CHRISTINE

2) DESPOINANGEL

3)GIANNIS ESTRELLITO

4)NERAIDA

5)KALLY

  click to comment

 

3月20日

Παρισι μια πολη μαγικη..

Eiffel_tower1.jpg eiffel tower image by parisparis08
 
Bonjour, δυαδικτιακοι μου φιλοι, μου λειψατε μπορω να πω αλλα και ενα ταξιδι ηταν απαραιτητο για να αλλαξω εικονες και παραστασεις που με ειχαν κουρασει τελευταια... Ο προορισμος ηταν  το Παρισι (και στη Ν. Γαλλια ηθελα να παω αλλα...αφηστε το καλυτερα). Για πολλους η πολη του φωτος, του παθους, του ερωτα, της ελευθερης εκφρασης ιδεων..Για μενα η πολη της μαγειας, η πολη που σε αιχμαλωτιζει και δεν μπορεις ν' αντισταθεις στη γοητεια της. Οπως ηδη θα εχετε καταλαβει το ερωτευτηκα το Παρισι..ενας ερωτας κεραυνοβολος και δυνατος απ' την πρωτη ματια. Πριν ακόμα καλά καλά το εξερευνησω είχα ήδη υποσχεθεί ότι θα ξαναρθώ... Πόλη  των τεχνών, των ονείρων, της νοσταλγίας, της δημιουργίας, του έρωτα, της πολυτέλειας , της πρωτοπορίας...Πόλη του Βολτέρου, του Ντελακρουά, του Μολιέρου, του Ουγκό, του Μποντλέρ, του Λοτρέκ , της Εντίθ Πιαφ, της Σιμόν ντε Μποβουάρ και του Ζαν Πολ Σαρτρ και πολλών πολλών άλλων . . . Πόλη των πολλών και διαφορετικών προσώπων..κλασσική , κοσμοπολίτικη, εναλλακτική, μποέμικη ... Το Παρίσι δεν μπορεί να το περιγράψει κανείς χωρίς να φανεί κοινότοπος. Αν μπορούσα, όμως, να διαλέξω μια και μόνο λέξη αυτή θα ήταν μαγεία. . . Με ένα μαγικό ραβδάκι η πόλη αυτή σε ακουμπά και σου παραλύει όλες σου τις αισθήσεις. Έτσι απλά. . . Η ομορφιά κυριαρχεί παντού και όλη η πόλη θυμίζει ένα έργο τέχνης, ένα τεράστιο μουσείο. . . Μια βόλτα στους δρόμους της μοιάζει με περίπατο στο χρόνο. Το παρελθόν είναι αποτυπωμένο στους δρόμους, στις πλατείες, στα κτίρια, παντού. Το παρόν και το παρελθόν μπλέκονται γλυκά κι ενώνουν τα χέρια τους. Το Παρίσι δεν εξαντλείται εύκολα ούτε γρήγορα. Κι αν οι μέρες σας είναι περιορισμένες και επειδή δεν έχουν ακόμα εφευρεθεί ούτε ο διακτινισμός αλλά ούτε καν τα παπούτσια του Ερμή ( τα παπούτσια με φτερά, εννοω) παρτε το απόφαση ...στο Παρίσι , τα πόδια σας θα βγάλουν φωτιές! ( σημείωση: κορίτσια, μη διανοηθείτε καν να φορέσετε τακούνια γιατί πολύ απλά θα το μετανιώσετε πικρά και είναι κρίμα να περπατάτε ξυπόλυτες , ΟΚ; ) ένα είναι σίγουρο : θα λιώσετε! ( τις σόλες των παπουτσιών σας, συγκεκριμένα! ) Louvre.jpg Louvre image by alexisrm22

Το Παρίσι διαθέτει 134 μουσεία, 137 θέατρα και πολιτιστικά κέντρα, 96 καμπαρέ, 435 πάρκα, κήπους και πλατείες και περισσότερα από 500,000 δέντρα. Είναι μια πόλη όπου κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έχει τι να κάνει! Η βόλτα με το καραβάκι στο Σηκουάνα είναι μια πολύ καλή πρόταση για να απολαύσει κανείς την ομορφιά αυτής της πόλης. Γέφυρες, πανέμορφα κτίρια, μνημεία, εκκλησίες όλα περνούν μπροστά σου. . . Παντού, βέβαια, υπάρχει συνωστισμός! Δεν το αποφεύγεις αυτό με τίποτα. Το Παρίσι, άλλωστε, είναι η πόλη με τους περισσότερους επισκέπτες στον κόσμο( είναι να απορεί κανείς ;) . Περπατησα σε δρόμους και πλατείες με υπέροχα κτίρια, με αγάλματα εξαιρετικής καλλιτεχνικής αρτιότητας, με σιντριβάνια. . . Ο πύργος του Αϊφελ, με περίπου 300 μέτρα ύψος και με τη στιβαρή μεταλλική του κατασκευή, σου προκαλεί δέος. Είναι το ψηλότερο κτίριο του Παρισιού και απ'  οτι εμαθα απαγορεύεται να χτιστεί άλλο ψηλότερο κτίριο. Φτάνοντας με το ασανσέρ στην κορυφή του ( αφού περιμένεις στωικά στην ατέλειωτη ουρά για κάνα δίωρο ) η πανοραμική θέα σε αποζημιώνει για το χρόνο που περίμενες για να ανεβείς. . . Στην πλατεια της Νοτρ Νταμ, κόσμος πολύς. Ο καθεδρικός ναός είναι μοναδικής ομορφιάς. Κούραση. . . Ώρα για καφεδάκι και κάτι γλυκο . . Τα μπιστρό και τα καφέ της πόλης έχουν πλούσια παράδοση και καλλιτεχνική και λογοτεχνική ιστορία καθώς εκεί έχουν περάσει μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς τους μερικοί από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες και συγγραφείς. Εκεί έχουν φάει κι έχουν πιει, έχουν κουβεντιάσει και έχουν μαλώσει, έχουν γράψει ή έχουν ζωγραφίσει. . . Η πόλη αυτή, πάντα ήταν μαγνήτης γι΄αυτούς που αναζητούσαν εύφορο μέρος για να διαλογιστούν και να εκφραστούν και προσελκυσε τα μεγαλυτερα ταλεντα του κοσμου.Ποιον να πρωτοθυμηθω...Ο Τομας Τζεφερσον, προτου γινει προεδρος των Η.Π.Α, κατοικουσε κοντα στην Λεωφορο των Ηλισιων Πεδιων(1780). Ο Σαλβαντορ Νταλι εμενε στο ξενοδοχειο Μορις.Ο Ρουντολφ Νουρεγιεφ ηταν διευθυντης στο μπαλετο της Οπερας.Ο Παμπλο Πικασο εζησε στο Μπατο Λαβουαρ.Ο Λεων Τροτσκι πριν τη ρωσικη επανασταση συχναζε με τον Λενιν στο καφενειο Ντομ. Λούβρος! Ουάου! ! ! Πολλαπλά επιφωνήματα θαυμασμού! Τι να πρωτοδεί και τι να πρωτοπεί κανείς. . . Είναι το μεγαλύτερο μουσείο στον κόσμο και περιλαμβάνει πάνω από 30,000 εκθέματα! Για να θαυμάσει κανείς όλα τα έργα δεν του φτάνει ένας μήνας! Η Νίκη της Σαμοθράκης και η Αφροδίτη της Μήλου στέκουν επιβλητικές και σε περίοπτες θέσεις. . . Είναι κρίμα όμως που δεν μπορούμε να τα θαυμάσουμε στον τόπο μας. . . Στο λόφο της Μονμάρτης, μεταξύ άλλων, η θέα είναι συγκλονιστική και η όλη ατμόσφαιρα είναι μποέμικη και χαλαρή. Πολλά τα μέρη, πολλά τα μνημεία και δεν προλαβαίνει κανείς να τα δει όλα μεμιάς. Δεν πειράζει όμως. . . Είναι ιδανική δικαιολογία για να ξανάρθεις για ακόμα μια φορά! Το Παρίσι είναι επίσης το όνειρο του καταναλωτή! Οι πιστές της μόδας εδώ θα βρουν τον παράδεισό τους και . . . οι άνδρες τους τον εφιάλτη τους! Πρωτευουσα της μοδας, εστω κι αν ο θρονος απειλειται κατα καιρους απο το Μιλανο, τη Ν.Υορκη το Παρισι διαθετει οχι απλως καταστηματα γυναικειου και ανδρικου ενδυματολογικου ενδιαφεροντος αλλα δρομους ολοκληρους. Απο τη Ριβολι και τη Φομπουρ Σαιντ Ονορε ως τα γυρω της Πλας Βικτωρ Ουγκω, στη λεωφορο Μαρσω και στη Φρανσουα Πρεμιε. Κι αν ειστε διατεθειμενες να ξοδεψετε μερικες χιλιαδες ευρω για καποιο αληθινο και μοναδικο κοσμημα η Πλας Βανταμ προσφερει ακομα και στεμματα για πριγκηπισσες... . Επίσης αμέτρητες είναι οι επιλογές και για τη διασκέδαση : Σοφιστικέ μπαράκια, μαγαζιά με μουσική τζαζ, χλιδάτα μπαράκια αλλα και το καταπληκτικο Μουλεν Ρουζ.. Για το τελος αφησα την ονειρεμενη Disneyland...τη μαγικη χωρα του παραμυθιου που αναβιωνει μπροστα σου ολες τις παιδικες σου αναμνησεις..Το καστρο της ωραιας κοιμωμενης, ο Μικυ, η Μιννυ, ο Ντοναλντ και ολοι οι ηρωες μαζεμενοι για να σου θυμησουν πως μπορεις ακομα να αισθανεσαι παιδι... Ενας καταπληκτικος προορισμος που σου γεμιζει την ψυχη σου με τοσα πολλα και ομορφα πραγματα..Αυτη ειναι λοιπον η γαλλικη πρωτευουσα που οταν την επισκεφτηκε για πρωτη φορα ο Χεμινγουεη, στις αρχες της δεκαετιας του '30, εγραψε..'' Αν δειτε τον κοσμο σαν πυραμιδα, τοτε στην κορυφη της σιγουρα βρισκεται το Παρισι."   Το Παρίσι σου κλείνει το μάτι και σε ξελογιάζει. Έτσι απλά. . . Χωρίς λόγια.
Au revoir !!!

  

Lyrics:

Des yeux qui font baisser les miens
Un rire qui se perd sur sa bouche
Voilà le portrait sans retouche
De l'homme auquel j'appartiens.

Quand il me prend dans ses bras
Il me parle tout bas
je vois la vie en rose.

Il me dit des mots d'amour
des mots de tous le jours
Et ça me fait quelque chose.

Il est entré dans mon coeur
Une part de bonheur
Dont je connais la cause.

C'est lui pour moi
Moi pour lui
dans la vie
Il me l'a dit, l'a juré pour la vie.

Et dès que je l'aperçois
Alors je sens en moi, mon coeur qui bat...

When he takes me in his arms,
And whispers love to me.
Everything's lovely.
It's him for me and me for him,
All our lives.
And it's so real, what I feel,
This is why.

Et dès que je l'aperçois
Alors je sens en moi,mon coeur qui bat...
La vie...

La vie en rose,la vie en rose
la vie en rose ,la vie en rose
la vie en rose , la vie en rose
la vie en rose, la vie en rose.

 

2月28日

Broken wings

Broken wings

Πριν χρόνια έβλεπα τον κόσμο από ψηλά. Πέταγα με τα καινούργια μου φτερά κι ατένιζα περήφανη τον ήλιο...
Έπαιζα με τα σύννεφα και χανόμουν μεσα στα απαλά λευκά τους χρώματα.

Κυνηγούσα το ουράνιο τόξο ψάχνοντας να βρω το τέλος, την αρχή του. Αναζητούσα την πηγή του για να βουτήξω μεσα της και να λουστώ με τα πολύχρωμα νερά της, να αποκτήσω κατι από την λάμψη του, να μείνω για παντα εκεί ψηλά να χαίρομαι το ελαφρύ αεράκι να μου χαϊδεύει το πρόσωπο.

Μα όλα τα όνειρα εχουν ένα τέλος...
Με ζήλεψαν τα αστέρια κι ο άνεμος, με χτύπησε ο Έρωτας κι ένα του βέλος τρύπησε μεμιάς και τα δυο μου φτερά. Έπεσα στροβιλίζοντας και μισοζαλισμένη.

Βρέθηκα να περπατώ ανάμεσα σε ανθρώπους με σκυμμένα κεφάλια και θολό βλέμμα.
" Δεν πειράζει" έλεγα," τώρα δεν είμαι μόνη μου, δεν πετάω ψηλά ελεύθερη αλλα έχω μια αγκαλιά να με κρατά τα βράδια. Έχω κι εγώ κάποιο να του κρατάω το χέρι, να νιώθουμε μαζι την άμμο στα γυμνά μας πόδια και την δροσιά της θάλασσας τα καλοκαίρια."

Κοίταζα τα σύννεφα, τον ήλιο από χαμηλά και όμως δεν με πείραζε, έβλεπα τα πουλιά να με καλούν να παίξουμε εκεί ψηλά κι έλεγα" όχι, τώρα εδώ θα μείνω, μαζι του για παντα."

Ήρθε όμως η ώρα που όλα χάθηκαν, τα πήρε μαζι του κι έφυγε μια μέρα κι εγώ απέμεινα μόνη μου να τον κοιτάζω να χάνεται, να σβήνει η μορφή του στο βάθος του ορίζοντα. Κοίταξα πάλι εκεί ψηλά.

" Δεν πειράζει", σκεφτηκα," θα ξαναπάω στα σύννεφα, θα παίξω πάλι με τα αστέρια, θα νιώσω το αεράκι να μου ψιθυρίζει τα μυστικά του ήλιου και τις ζαβολιές του φεγγαριού."

Έκανα να πετάξω μα έμεινα στο χώμα. Ο χρόνος πέρασε και γω δεν γιάτρεψα τα φτερά μου. Τα άνοιξα και είδα τις τρύπες τους. Έτρεξα εδώ, έτρεξα εκεί να βρω, να μάθω να ρωτήσω πώς να τις κλείσω.

Κανείς δεν ήξερε να μου πει. Όλοι με κοίταζαν με λύπη.
-Τώρα είναι αργά, μου έλεγαν, τώρα ο καιρός πέρασε και η τρύπες μεγάλωσαν, σκλήρυνε η σάρκα γύρω τους και δεν θα θρέψουν ξανά. Τρόμαξα πολύ κι έφυγα.

Ανέβηκα σε βουνό ψηλό και κοίταξα από ψηλά τον κόσμο, ήταν όμορφα μα ψεύτικα. Δεν πετούσα, έμενα ψηλά μα ακίνητη. Ήρθε ο άνεμος, τον ρώτησα.
-Τώρα είναι αργά... μου είπε κι αυτός.

Φώναξα στα πουλιά για να μου πούνε, παντα η ίδια απάντηση.
-Είναι αργά.
Έζησα τον εφιάλτη, είδα το τέλος κι έφυγα ξανά. Πήγα στο δάσος μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα και χώθηκα σε μια συστάδα δέντρων.

Τα χρόνια πέρναγαν κι εγώ δεν σταμάτησα στιγμή να ανοίγω τα φτερά μου, δεν σταμάτησα ποτέ να προσπαθώ να πετάξω.
Κάποια στιγμή τα κούνησα, τα κοίταξα ετσι μεγάλα αλλα αδύναμα, με τρύπες και λύγισα." Οχι εγώ θα πετάξω," έλεγα και φώναζα σε όλους.
" Ποτέ δεν είναι αργά αρκεί να το θέλεις."

Βρήκα ένα γερο να με κοιτά απορημένος.
- Θέλεις να πετάξεις; με ρώτησε.
- Ναι του είπα, με όλη την δύναμη της ψυχής μου. Αλλα πως;
- Τι πως; Άνοιξε τα φτερά σου και πέταξε.
- Μα εχουν τρύπες, πληγές παλιές που δεν ξέρω πώς να τις γιατρέψω πια. Άργησα και ο χρόνος πέρασε.

Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε:
- Δεν φταίνε οι τρύπες κόρη μου. Ξέχασες πώς να πετάς.
- Μα δες τες, του είπα. Είναι μεγάλες. Με πέτυχαν τα βέλη του έρωτα και έπεσα στην γη.

- Αχ παιδί μου, λαθος έκανες. Ο σωστός έρωτας δεν σε προσγειώνει, αντίθετα σου δίνει φτερά, σε βοηθάει να πετάξεις. Δεν σε κατεβάζει στην γη.

- Εκεί ψηλά που πέταγα ήμουν μόνη μου, δεν είδα άλλον γύρω μου.
Δεν υπήρχε κανείς για να του δώσω την αγάπη μου. Κοίταξα κάτω και είδα ένα πρίγκηπα. Ήταν όμορφος στα μάτια μου, με κάλεσε κοντά του να παίξουμε στην λίμνη του, αλλα εκεί περίμενε ο φτερωτός ο κυνηγός που έστησε το δόκανο στην λίμνη.
Δεν τον είδα.

- Κοίταξες κάτω, είπε ο σοφός γέροντας, γι αυτό. Συμβιβάστηκες. Δεν κοίταξες πιο πάνω. Αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, θα πας εκεί που κοιτάς. Αυτό μάθε το.
Άντε τώρα είναι ώρα να φύγεις, πέτα λοιπόν και πρόσεχε.

Τον άκουσα, τον πίστεψα και άνοιξα πάλι τα φτερά μου. Τα κούνησα και είδα το έδαφος να απομακρύνεται." Πετάω και πάλι", σκέφτηκα.

Πέρασα μεσα από τα σύννεφα, είδα ένα αλήτη σπουργιτάκο να με κοιτά σαστισμένος αλλα χαρούμενος.
- Πετάει ξανά, τιτίβισε και ο αντίλαλος της φωνής του γέμισε τον αέρα.

Κοίταξα πάλι προς τα κάτω αλλα θυμήθηκα τα λόγια του γέρου.
Άφησα τις αχτίδες του ήλιου να με ζεστάνουν, άκουσα το αεράκι να μου ψιθυρίζει τις απιστίες της σελήνης, ξάπλωσα στα μαλακά σύννεφα κι ένοιωσα χαρούμενη.

Κάθε φορά που το βλέμμα μου έπεφτε προς τα κάτω άκουγα στ' αυτιά μου την φωνή του γέρου.

- ΠΡΟΣΕΧΕ, ΑΝ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΕΣ ΝΑ ΠΑΣ, ΘΑ ΠΑΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΣ...

2月26日

Farytale gone bad

   
 

This is the end, you know
Lady, the plans we had went all wrong
We ain't nothing but fight and shout and tears

We got to a point, I cant stand
I've had it to the limit; I can't be your man
I ain't more than a minute away from walking

We can't cry the pain away
We can't find a need to stay
I slowly realized there's nothing on our side

Out of my life, Out of my mind
Out of the tears that we can't deny
We need to swallow all our pride
And leave this mess behind
Out of my head, Out of my bed
Out of the dreams we had, they're bad
Tell them it's me who made you sad
Tell them the fairytale gone bad

Another night and I bleed
They all make mistakes and so did we
But we did something we can never turn back right

Find a new one to fool
Leave and dont look back. I wont follow
We have nothing left. It's the end of our time

We cant cry the pain away
We cant find a need to stay
There's no more rabbits in my hat to make things right

Out of my life, Out of my mind
Out of the tears we cant deny
We need to swallow all our pride
And leave the mess behind
Out of my head, Out of my bed
Out of the dreams we had, they're bad
Tell them its me who made you sad
Tell them the fairytale gone bad.                                                                              Sunrise Avenue

2月19日

Γραμμα χωρις παραληπτη

f4ed9cf9.jpg write image by SAMANTHA-MAE0XX

Αποφάσισα να σου γράψω. Δεν ξέρω αν είναι άδικος κόπος ή όχι. Σίγουρα είναι κάτι που το θέλω. Και έπαψα πια να περιορίζω τα ‘θελω μου.

Αποφάσισα να σου γράψω. Μη φοβάσαι. Δεν θα είναι ένα γράμμα αυτό-λύπησης. Δεν θα σε φέρω σε δύσκολη θέση. Την δύσκολη θέση την περνάω εγώ και την έχω αποδεχθεί.

Αποφάσισα να σου γράψω. Απλά, πέρασες πάλι από το μυαλό μου. Και ήταν έντονη η παρουσία σου μέσα εκεί που δεν άντεξα να μην ψελλίσω το όνομά σου. Και πόνεσα πολύ που δεν πήρα απάντηση.

Αποφάσισα να σου γράψω. Σε θυμήθηκα. Ή μάλλον, σε θυμάμαι συχνά. Δεν περιμένω να ανταπαντήσεις καταφατικά. Δεν το χρειάζομαι. Λειτουργώ για τον εαυτό μου και δεν χρειάζομαι έξωθεν επιβεβαίωση των συναισθημάτων μου.

Αποφάσισα να σου γράψω. Δεν περιμένω απάντηση. Τις έχω βρει τις απαντήσεις. Εξάλλου, ποτέ δεν μου τις έδωσες εσύ. Εσύ πάντα ρωτούσες.

Αποφάσισα να σου γράψω. Περισσότερο για να τιμήσω τις τμηματικά κατεκτημένες στιγμές μας. Αυτές που για τόσο προσπαθήσαμε. Για να φτιάξουμε ένα συμπληρωμένο puzzle ζωής. Το κακό είναι ότι καταλάβαμε αργά ότι τα κομμάτια ήταν λειψά, άχρωμα και αταίριαστα.

Αποφάσισα να σου γράψω. Μονότονο ακούγεται. Αλλά η μονοτονία αναδεικνύει την ατονία. Η έλλειψη αρμονίας αναδεικνύει το χάος.

Αποφάσισα να σου γράψω. Μη φοβάσαι. Δεν θα σε ταλαιπωρήσω περισσότερο. Ξέρω ότι δεν θέλεις να ταλαιπωριέσαι. Προτιμάς την εύκολη οδό. Την στρωμένη, την περπατημένη. Δεν ανοίγεις δικούς σου δρόμους. Δεν αγαπάς το νέο.

Αποφάσισα να σου γράψω. Ξέρω. Που και που με πιάνει και μένα μία απελπισία. Αλλά την ξεπερνάω. Μη φωνάζεις. Την ξεπερνάω. Μόνη μου. Παρέα με ένα λευκό χαρτί και ένα μαύρο στυλό.

Αποφάσισα να σου γράψω. Μπορεί να μην το διαβάσεις ποτέ. Αλλά εγώ σου έγραψα…

2月18日

ROSE IN SNOW

rose_in_the_snow.jpg rose image by KeL_764

Αερας της χιονοθυελλας

σηκωνει τη θαλασσα ψηλα

να χορεψει οργιαστικο χορο

το κυμα γλειφει τον ουρανο

με τις βελουδινες νιφαδες

ενα παλεμα ερωτικο

ποιος θα υποταξει ποιον

ο ανεμος ξεσηκωνει

η θαλασσα πυρωνεται

και η φυση ονειρευεται...

Ενα τριανταφυλλο

στο χιονι και το

τοπιο αλλαζει...

Ηλιος, ζεστες σκεψεις

μακρινες θυμησες

νηνεμια τοπιου

αναταραχη ψυχης

κι εσυ πουθενα...

 

HELLO

  
 
I've been alone with you
Inside my mind
And in my dreams I've kissed your lips
A thousand times
I sometimes see you
Pass outside my door
Hello!
Is it me you're looking for?
I can see it in your eyes
I can see it in your smile
You're all I've ever wanted
And my arms are open wide
Because you know just what to say
And you know just what to do
And I want to tell you so much
I love you
I long to see the sunlight in your hair
And tell you time and time again
How much I care
Sometimes I feel my heart will overflow
Hello!
I've just got to let you know
Because I wonder where you are
And I wonder what you do
Are you somewhere feeling lonely?
Or is someone loving you?
Tell me how to win your heart
For I haven't got a clue
But let me start by saying I love you
Hello!
Is it me you're looking for?
Becuase I wonder where you are
And I wonder what you do
Are you somewhere feeling lonely?
Or is someone loving you?
Tell me how to win your heart
For I haven't got a clue
But let me start by saying I love you ...
 
 
 
2月14日

Ακου την καρδια σου

Listen to your heart - Yellow Glitter Rose and Girl
Καλημερα,χρονια πολλα σε οσους γιορταζουν.
Λιγες ωρες μετα τα μεσανυχτα,το σκοταδι εχει πεσει βαθυ και δεν παιρνεις απαντηση σε τιποτα.
Η καρδια σου μιλαει με τ' αστερια,κανει ευχες καθως τα μετραει και τα βλεπει ν' αργοσβηνουν και
να βουτανε στο απεραντο του ουρανου...Η μερα της αγαπης σημερα,γι'αυτο ακου την καρδια σου..
Να λες παντα αυτο που νιωθεις και σκεφτεσαι.
Αν ηξερα οτι σημερα θα ηταν η τελευταια φορα που σε εβλεπα, θα σ' αγκαλιαζα σφικτα και θα προσευχομουν
να γινω ο αγγελος της ψυχης σου..
Αν ηξερα οτι θα ηταν η τελευταια φορα που θα σε ακουγα θα ηχογραφουσα την καθε σου λεξη για να μπορω να
σε ακουω ξανα και ξανα...
Υπαρχει παντα και το αυριο θα μου πεις...και η ζωη μας δινει και αλλες ευκαιριες για να κανουμε τα πραγματα
οπως πρεπει..αλλα σε περιπτωση που κανω λαθος και μας μενει μονο το σημερα,θα ηθελα να σου πω ποσο
σ΄ αγαπω και οτι ποτε δεν θα σε ξεχασω.Το αυριο κανενας δεν μπορει να το εξασφαλισει..
Σημερα μπορει να ειναι η τελευταια φορα που βλεπεις ανθρωπους που αγαπας,που σκεφτεσαι και νοιαζεσαι
για αυτους,μην περιμενεις αλλο..Κανε το πρωτο βημα γιατι αν το αυριο δεν ερθει ποτε θα το μετανιωσεις σιγουρα 
που δεν βρηκες το χρονο για ενα χαμογελο,μια αγκαλια,ενα φιλι,μια συγνωμη,ενα σ' αγαπω...
Κρατα αυτους που αγαπας κοντα σου,πες τους ποσο τους χρειαζεσαι, αγαπα τους,βρες το χρονο για ενα
ΑΓΑΠΑ ΜΕ....
 
2月10日

Εσωτερικες αναζητησεις...

Είναι βασικό στις μέρες μας να γνωρίζουμε που πάμε, που πατάμε και τι θέλουμε από τη ζωή μας. Ο καθένας από εμάς έχει τις δικές του προτεραιότητες που πηγάζουν από τα προσωπικά του θέλω και πρέπει, και φυσικά από τις προσωπικές του εμπειρίες στη ζωή. Πόσοι από εμάς όμως γνωρίζουμε τι πραγματικά είναι το καλύτερο που μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας; Και ακόμα πιο σημαντικό, πόσοι από εμάς το επιδιώκουμε τελικά; πολλές φορές τα θέλω μας απαιτούν μεγάλα αποθέματα ψυχικού κουράγιου και δυνατή θέληση. Θέληση να κατακτήσουμε αυτό που επιθυμούμε, θέληση να βγάλουμε τον καλύτερο εαυτό μας, θέληση να αφήσουμε τους άλλους να δούνε μέσα μας και να τους προσφέρουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας. Αυτό συμβαίνει πάντα και παντού. Άλλες φορές είναι λιγότερο απαραίτητο, άλλες περισσότερο. Το μόνο σίγουρο είναι ένα. Όταν κινούμαστε εγωιστικά, όταν δεν είμαστε ανοιχτοί και δεν αφήνουμε να μας προσεγγίσουν η δεν έχουμε τη διάθεση να προσεγγίσουμε, όλα παραμένουν επιφανειακά και χωρίς βαθύτερη ουσία και νόημα... Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για εργασιακές, φιλικές οι ερωτικές σχέσεις, το μοτίβο παραμένει το ίδιο: όσο πιο ανοιχτοί είμαστε στο να δώσουμε και να μας δώσουν, τόσο πιο πολλά θα αποκομίσουμε εμείς από τους άλλους και ταυτόχρονα θα αποκομίσουν οι άλλοι από εμάς. Και τελικά αυτό είναι που δίνει νόημα στη ζωή. Οχι το πόσα χρήματα θα βγάλουμε από τη δουλειά μας, αλλά το πόσο ευχάριστα και με πόση αποτελεσματικότητα θα προσφέρουμε αυτό που κάνουμε. Οχι το πόσο καλά θα περάσουμε στην παρέα, αλλά το πόσο κοντά μπορούμε να έρθουμε σαν άνθρωποι. Όχι το πόσο ωραίος η ωραία είναι ο σύντροφός μας, αλλά στο πόσα μπορεί να μας προσφέρει ώστε να εξελιχτούμε σαν άνθρωποι και πόσο μπορούμε να βασιστούμε πάνω του, και πόσα μπορούμε να του προσφέρουμε για κάνει και αυτός το ίδιο. Όλα αυτά προϋποθέτουν δυο κοινούς παρανομαστές: Το σεβασμό και την αποδοχή προς τον απέναντι μας. Αν όλοι λειτουργούσαμε κατ' αυτόν τον τρόπο, θα ζούσαμε σε έναν καλύτερο κόσμο και οι σχέσεις θα ήταν πιο απλές και ευχάριστες. Δυστυχώς δεν λειτουργούμε όλοι έτσι. Οι περισσότεροι από εμάς δηλαδή. Παρόλα αυτά συνεχίζουμε να τα αναζητούμε χωρίς να αναλογιστούμε το πιο απλό: μήπως το πρόβλημα ξεκινά καταρχήν από τον ίδιο μας τον εαυτό;

 

Οι παλιες αγαπες πανε στον παραδεισο

Άγονη πλήξη μιας ζωής, δίχως έρωτα
της ερημιάς μου τέρας, της πόλης μου θηρίο μη με φοβάσαι
αλλοπαρμένη έκφραση οι τοίχοι σου θυμίζουν τον πρώτο σου έρωτα
οι πιο πολλοι αδιάφορα κενοί, σε λυγίζουν όπου και να 'σαι
στα σκοτεινά δρομάκια οι σκιές γλιστράνε επικίνδυνα

Στα ηλεκτρισμένα ξενυχτάδικα οι γυναίκες μισοκρύβονται πίσω απ' τη λήθη
Στα κολασμένα παζάρια της λεωφόρου οι αστυνόμοι
οι πλούσιοι επαρχιώτες μηχανόβιοι
μάσκες ακάλυπτες μικρές στο γύρο του θανάτου
που τρεμοπαίζουν τον άγγελο ή τον δαίμονα
στις άκρες των δακτύλων τους, ξημέρωμα Σαββάτου

Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς
στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων

Ό,τι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο
για να μην υποφέρεις φύγε μακριά μου, κρύψου από μένα
δεν ξέρω αν φεύγεις, τώρα, για το λίγο μου
ή αν αυτό που νιώθω ήταν πολύ
πολύ για σένα, πολύ για σένα

Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς
στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων

Ό,τι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο...
 

http://www.youtube.com/watch?v=LuOJW72sf68

Νυχτες..

Είναι κάτι νύχτες, που τα αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου.
Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν.
Ακόμα κι οι πέτρες.
Και τα ξερά κλαδιά.
Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου.
Κι έρχεται ακάλεστη.
Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα,να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις.
Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι.
Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει.
Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της.
"Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;"
Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα.
Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι.
Που όλα σιγοτραγουδούν.
Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά,
το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς.
Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.


Myspace Comments

1月28日

Eνας φαρος για τις σκοτεινες σου μερες...

 

Οι φάροι μονάχα φωτίζουν των καραβιών τις πορείες.

Δεν θα τους ακούσεις ποτέ να σου μιλάνε, δεν θα τους ακούσεις ποτέ να σε αποτρέπουν από ξέρες επικίνδυνες. Φέγγουν μόνο. Φέγγουν σιωπηλά λάθος πορείες, μα και ανοιχτούς δρόμους. Δρόμους, που αν είσαι αρκετά τολμηρός, θα βαλθείς να τους ακολουθήσεις. Λάθος πορείες και βραχονησίδες, που αν έχεις τα μάτια ανοιχτά, μα και χέρια στο τιμόνι, θα αποφύγεις με βιαστικό ελιγμό.

Οι φάροι ποτέ τους δεν σαλεύουν, όρθιοι πάντα στέκουν κόντρα σε χειμώνες και καλοκαίρια.

Χτισμένοι είναι καταμεσής της θάλασσας και τους χτυπάνε ό,τι λογής ανέμων μπορείς να φανταστείς. Είναι καμωμένοι για να υπομένουν την βροχή, για να επιμένουν την λύσσα των κυμάτων, μα και για να παραμένουν ατόφιοι ενάντια στην υγρασία της θάλασσας. Παράπονο κανένα δεν θα δεις στο φως τους, μολονότι αισθήματα έχουν. Μα δεν τα βλέπεις. Το μάτι σου, πιάνει μονάχα την λάμψη που σκορπούν τριγύρω τους. Σκοτάδι τους δίνεις, φως στο κάνουν...

Στέκονται σε μια άκρη ενός περίπου, πότε καλωσορίζοντας και ποτέ αποχαιρετώντας πορείες ξένες επίδοξων θαλασσόλυκων.

Αν δεις φάρο να αναβοσβήνει, τότε να ξέρεις πως έχει ανταμώσει καπετάνιου πολυταξιδεμένη απουσία.. Μα αν τον δεις να τρεμοσβήνει, ή έστω να φωτίζει απαλά, τότε μάθε πως είτε φεγγίζει εικόνων ναυάγια, είτε αποχαιρετά ανεπιστρεπτί λατρεμένα σκαριά και πληρώματα...


Φέγγω... τις νύχτες που τα σύννεφα καταπίνουν το φεγγάρι κ όλα μοιάζουν μ' έναν απέραντο μαύρο καμβά, ενός καταθλιπτικού ζωγράφου.

Φέγγω... το απέραντο σκοτάδι της ρότας σου, προσπαθώντας κάπως έτσι, να αποτρέψω το ύστατο ναυάγιο του ριζικού σου.

Φέγγω... για να σου δείξω πως ακόμα και μέσα στον πιο ρεαλιστικό εφιάλτη σου, κρύβεται πάντα μια ελπίδα για διαφυγή.. Αρκεί, να ανοίξεις τα μάτια σου. Αρκεί να θες να ξυπνήσεις. Αρκεί να χαράξεις άλλη πορεία στο χάρτη σου.

Φέγγω... για να ξεχωρίζεις, από όπου και να 'σαι, τη μορφή μου μέσα απ' όλα τα απόσκια του οπτικού, μα και του ψυχικού σου πεδίου.

Φέγγω φαινομενικά στάσιμη και εξωφρενικά ασάλευτη, σ' ένα κομμάτι γης κατάξερο, που ωστόσο λούζεται από θάλασσα. Σαν άγαλμα βαρύ σου χαρίζω φως, μα θαρρείς πως είμαι πάντα σε ετοιμότητα να ξεριζώσω τα θεμέλιά μου και να βουτήξω στη θάλασσα για να σε σώσω.

Φέγγω μόνο και μόνο, για να έχεις κάποιο προορισμό, όταν χάσεις την πορεία σου. Όταν τα χέρια σου θα είναι πολύ ασθενικά και ασταθή για να κρατήσουν τιμόνι. Όταν τα πανιά σου τρυπήσουν ή όταν ο αέρας κοπάσει και μείνεις στάσιμος στη μέση του τίποτα.

Στη μέση του τίποτα και στα μεγάλα σκοτάδια...